Category: ไลฟ์สไตล์

  • รักษามิตรภาพวัยทำงานด้วยวิธีที่ไม่ต้องใช้เวลาเยอะ

    รักษามิตรภาพวัยทำงานด้วยวิธีที่ไม่ต้องใช้เวลาเยอะ

    เย็นวันศุกร์ เพื่อนสนิทสมัยมหาวิทยาลัยส่งข้อความมาถามว่า “ว่างออกมากินข้าวกันไหม” เราอ่านแล้วก็พิมพ์ตอบไปว่า “ขอเช็กตารางก่อนนะ” ทั้งที่ในใจรู้อยู่แล้วว่าตารางว่างเปล่า ไม่มีอะไรให้เช็กเลย สิ่งที่ไม่มีคือแรง หลังเลิกงานเราอยากกลับไปนอนมากกว่าจะแต่งตัวออกไปเจอใคร แล้วก็ปล่อยให้ข้อความนั้นค้างอยู่แบบนั้นจนถึงวันจันทร์ ผ่านไปหลายเดือนกลายเป็นหลายปี วงแชตที่เคยคึกคักก็เงียบลงทีละคน

    เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับคนทำงานเกือบทุกคน ไม่ใช่เพราะเราเลิกเห็นคุณค่าของเพื่อน แต่เพราะพลังงานที่มีเหลือหลังหักค่าเดินทาง ค่างาน และค่าใช้จ่ายในหัวออกไปแล้วมันเหลือน้อยมาก จนการรักษามิตรภาพวัยทำงานกลายเป็นภาระอีกอย่างที่ต้องจัดการ แทนที่จะเป็นที่พักใจ ทว่าความจริงคือมิตรภาพไม่ได้ต้องการเวลามากขนาดนั้น มันต้องการแค่ความสม่ำเสมอที่พอดีกับชีวิตจริงของเรา

    (more…)

  • งานอดิเรกที่ใช้เงินกับที่ไม่ใช้ อันไหนอยู่กับเราได้นานกว่า

    งานอดิเรกที่ใช้เงินกับที่ไม่ใช้ อันไหนอยู่กับเราได้นานกว่า

    ตอนย้ายบ้านเมื่อหลายปีก่อน ผมเจอกล่องสามใบซ่อนอยู่ใต้เตียง เปิดออกมาเจออุปกรณ์ถักโครเชต์ครบชุดพร้อมไหมพรมสิบกว่าสี กล้องฟิล์มพร้อมเลนส์อีกสองตัว และชุดสีน้ำราคาไม่เบาที่ใช้ไปแค่สองครั้ง แล้วก็ถูกเก็บเข้ากล่องอย่างเรียบร้อย ทุกอย่างมีจุดร่วมเดียวกัน คือตอนซื้อเราตื่นเต้นมาก คิดว่าชีวิตจะเปลี่ยน แต่พอผ่านไปไม่กี่เดือน ความตื่นเต้นก็จางลง เหลือแค่ของที่กินพื้นที่และความรู้สึกผิดเวลาเห็นมัน

    เรื่องนี้ทำให้ผมเริ่มสงสัยว่า อะไรทำให้งานอดิเรกบางอย่างอยู่กับเรานานเป็นสิบปี ในขณะที่บางอย่างตายจากไปภายในสามเดือน และคำตอบที่ผมเจอจากการไล่ดูชีวิตตัวเองกับคนรอบข้าง มันไม่เกี่ยวกับราคาของอุปกรณ์เลย แต่เกี่ยวกับว่าเราต้อง “จ่าย” อะไรเพิ่มเรื่อย ๆ เพื่อให้มันดำเนินต่อไปได้

    (more…)

  • ประชุม/คุยงานแบบเดิน ได้ไอเดียดีกว่านั่งโต๊ะจริงไหม

    ประชุม/คุยงานแบบเดิน ได้ไอเดียดีกว่านั่งโต๊ะจริงไหม

    มีช่วงหนึ่งของวันทำงานที่หลายคนรู้สึกว่าสมองตันหนัก ๆ นั่งจ้องจอมาสองชั่วโมง เปิดเอกสารเดิมซ้ำ ๆ พิมพ์แล้วลบ ลบแล้วพิมพ์ แล้วก็ยังไม่ได้ข้อสรุปที่ต้องการ ลองเปลี่ยนท่าทางดูบ้างไหม แทนที่จะลากเก้าอี้เข้ามาใกล้โต๊ะอีกนิด ลองลุกขึ้นแล้วชวนคนที่นั่งตรงข้ามเดินคุยกันสักสิบนาทีดู ฟังดูอาจจะแปลกในวัฒนธรรมออฟฟิศไทยที่การประชุมคือการนั่งล้อมโต๊ะ แต่แนวคิด “walking meeting” หรือการประชุมแบบเดินนี้มีมานานในหลายองค์กร และมีงานวิจัยสายความคิดสร้างสรรค์กับสุขภาพออกมาสนับสนุนพอสมควร บทความนี้จะชวนดูว่ามันได้ผลจริงหรือแค่รู้สึกดี แล้วถ้าจะลองทำ ต้องระวังอะไรบ้าง

    (more…)

  • ปฏิเสธคนอื่นโดยไม่รู้สึกผิด เริ่มจากประโยคไหนได้บ้าง

    ปฏิเสธคนอื่นโดยไม่รู้สึกผิด เริ่มจากประโยคไหนได้บ้าง

    เย็นวันศุกร์ที่ควรจะเป็นเวลาพักผ่อน แต่มือถือกลับสั่นขึ้นมาพร้อมข้อความจากเพื่อนร่วมงานว่า “ช่วยดูงานชิ้นนี้ให้หน่อยได้ไหม พรุ่งนี้ส่งแล้ว” คุณมองหน้าจอ อ่านแล้วอ่านอีก รู้สึกว่าควรตอบว่า “ได้” ทั้งที่ในใจอยากปฏิเสธเหลือเกิน เพราะคืนนี้คุณวางแผนจะพักผ่อนและทำธุระส่วนตัวที่เลื่อนมานานหลายสัปดาห์ สุดท้ายคุณพิมพ์ตอบว่า “โอเคค่ะ” แล้วก็ต้องมานั่งทำงานทั้งที่เหนื่อยจะแย่ ความรู้สึกผิดที่ตามมาทีหลังคือ “ทำไมเราปฏิเสธไม่เป็นเลยนะ” และความรู้สึกแย่ที่มากกว่านั้นคือ “ทำไมเราต้องรู้สึกผิดด้วย ทั้งที่มันคือสิทธิ์ของเรา”

    เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับคนธรรมดาแทบทุกคน ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนที่ขอให้ช่วยยืมเงิน หัวหน้าที่โยนงานเพิ่ม หรือญาติที่ขอให้ไปงานที่เราไม่อยากไป การปฏิเสธกลายเป็นทักษะที่หลายคนไม่มี ทั้งที่จริง ๆ แล้วมันคือทักษะที่ฝึกได้ เหมือนการออกกำลังกายหรือการทำอาหารที่เริ่มจากจานง่าย ๆ ก่อน บทความนี้จะพาคุณไล่ดูว่าทำไมการปฏิเสธถึงยากนัก ประโยคแบบไหนที่พูดแล้วชัดแต่ไม่เสียไมตรี และจะเริ่มฝึกอย่างไรให้ไม่ต้องฝืนใจตัวเองจนเกินไป

    (more…)

  • พิธีเล็ก ๆ ก่อนนอน 15 นาที ที่ทำให้เช้ามาไม่โหดร้าย

    พิธีเล็ก ๆ ก่อนนอน 15 นาที ที่ทำให้เช้ามาไม่โหดร้าย

    เคยไหมครับ ตั้งนาฬิกาปลุกไว้หกโมงครึ่ง แต่พอเสียงปลุกดังขึ้นจริงกลับรู้สึกเหมือนเพิ่งหลับไปได้แป๊บเดียว มือคว้าโทรศัพท์มากดเลื่อนปิดทั้งที่ตายังไม่ทันเปิด แล้วเริ่มวันด้วยความรู้สึกผิดที่เมื่อคืนเลื่อนฟีดจนดึกอีกแล้ว พอถึงบ่ายก็ง่วง หงุดหงิดง่าย ประชุมก็ไม่ค่อยเข้าหัว วนอยู่แบบนี้ทั้งสัปดาห์

    ปัญหาส่วนใหญ่ไม่ได้อยู่ที่ “นอนไม่พอ” อย่างเดียว แต่อยู่ที่ร่างกายไม่ทันรู้ตัวว่าถึงเวลานอนต่างหาก เราปลุกตัวเองด้วยหน้าจอ ปลุกด้วยงานค้าง ปลุกด้วยความกังวล แล้วก็หวังว่าจะกดสวิตช์หลับได้ทันทีตอนเที่ยงคืน ซึ่งมันไม่เคยเป็นแบบนั้น

    เรื่องที่หลายคนมองข้ามคือร่างกายไม่ได้มีปุ่มเปิดปิด แต่มี “สัญญาณ” ที่ค่อย ๆ สะสมตลอดช่วงเย็น ถ้าเราให้สัญญาณผิด ๆ ตั้งแต่สองทุ่ม สามทุ่ม สี่ทุ่ม การเข้านอนก็กลายเป็นการฝืนร่างกายเต็มรูปแบบ เช้ามาก็เลยโหดร้ายตามไปด้วย

    (more…)

  • กินข้าวโดยไม่มีมือถือ 1 สัปดาห์ ได้อะไรกลับมาบ้าง

    กินข้าวโดยไม่มีมือถือ 1 สัปดาห์ ได้อะไรกลับมาบ้าง

    วันหนึ่งผมวางจานข้าวลง แล้วพบว่าตัวเองกำลังเคี้ยวข้าวคำที่สามโดยที่ตายังจ้องอยู่ที่หน้าจอ เนื้อข้าวยังอยู่ในปาก แต่สมองไม่ได้อยู่ตรงนั้นเลย มันไปอยู่ที่คลิปที่เพิ่งเลื่อนผ่าน ข้อความที่ยังไม่ได้ตอบ และข่าวที่ทำให้หงุดหงิดทั้งที่ไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียอะไรด้วย มื้อนั้นจบลงโดยที่ผมจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าอาหารรสชาติเป็นยังไง

    ตอนล้างจานถึงได้คิดว่า เรื่องนี้มันแปลกดีนะ เราใช้เวลาทั้งวันไปกับการกินข้าวสามมื้อ แต่กลับจำมื้ออาหารแทบไม่ได้เลย นั่นแหละคือจุดเริ่มต้นของการทดลองเล็ก ๆ ที่ผมไม่คิดว่าจะยากขนาดนี้ นั่นคือการกินข้าวโดยไม่เอามือถือขึ้นโต๊ะ เป็นเวลา 1 สัปดาห์เต็ม

    (more…)

  • ออกไปโดนแสงเช้า 10 นาที เปลี่ยนคุณภาพการนอนจริงไหม

    ออกไปโดนแสงเช้า 10 นาที เปลี่ยนคุณภาพการนอนจริงไหม

    เช้าที่ condo ชั้น 12 ห้องหันไปทางทิศตะวันตก แสงไม่เคยส่องเข้ามาเลยตั้งแต่ย้ายเข้า นาฬิกาปลุกตั้งไว้ 7 โมง แต่กว่าจะลุกจริงก็ปาไปเกือบ 8 โมง กลางคืนก็นอนพลิกไปพลิกมา ตาโป๊งเหน่งตอนตีหนึ่งครึ่ง ทั้งที่วันนั้นแทบไม่ได้ดื่มกาแฟเลยด้วยซ้ำ หลายคนอาจคิดว่าปัญหานี้แก้ด้วยการซื้อผ้าม่านทึบแสงหรือเปลี่ยนที่นอนราคาแพง แต่บางทีสิ่งที่ร่างกายขาดไปอาจเป็นเรื่องง่ายกว่านั้นมาก นั่นคือการได้ออกไปยืนรับแสงแดดเช้าแค่สิบนาที

    (more…)

  • รีเซ็ตวันหยุดด้วยเงินไม่ถึง 200 บาท: ตารางครึ่งวันที่ทำให้ชีวิตเบาลงจริง

    รีเซ็ตวันหยุดด้วยเงินไม่ถึง 200 บาท: ตารางครึ่งวันที่ทำให้ชีวิตเบาลงจริง

    เช้าวันเสาร์ที่คุณตื่นมาแล้วรู้สึกว่าบ้านรกจนไม่อยากลุกจากเตียง ทั้งกองเสื้อที่ยังไม่พับ จานในซิงก์ที่เมื่อวานบอกว่าจะล้าง พร้อมความรู้สึกว่าวันหยุดทั้งวันจะผ่านไปโดยที่ไม่ได้พักจริง ๆ สักนาที หลายคนแก้ปัญหานี้ด้วยการควักกระเป๋าออกไปเดินห้างหรือจองทริปสั้น ๆ แต่ความจริงคือการรีเซ็ตวันหยุดให้รู้สึกดีขึ้นไม่จำเป็นต้องใช้เงินมากขนาดนั้น วันนี้เราจะลองวางแผนครึ่งวันแบบประหยัด งบไม่ถึง 200 บาท และออกแบบให้ได้ทั้งจัดบ้าน เดินเล่น และมื้ออาหารที่ยังรู้สึกว่าตัวเองได้ดูแลตัวเองอยู่

    (more…)

  • อยู่บ้านจนขาดกล้ามเนื้อ เริ่มยังไง

    อยู่บ้านจนขาดกล้ามเนื้อ เริ่มยังไง

    ช่วงเช้าที่ต้องรีบเปิดคอมฯ ก่อนกาแฟจะเย็น นั่งประชุมสายต่อเนื่องจนเที่ยง ลุกขึ้นยืนแล้วรู้สึกว่าขาแข็ง ๆ หลังเริ่มปวดเวลานั่งนาน ๆ หรือเดินขึ้นบันไดสองชั้นแล้วหอบแปลก ๆ ทั้งที่เมื่อก่อนไม่เป็นแบบนี้ หลายคนคิดว่าตัวเองแค่ “ขาดฟิต” แต่จริง ๆ แล้วสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นอาจเป็นการสูญเสียมวลกล้ามเนื้ออย่างช้า ๆ จากการใช้ชีวิตแบบนั่งนิ่งทั้งวัน ซึ่งเป็นเรื่องที่แก้ได้ถ้ารู้จักเริ่มต้นให้ถูกทาง

    (more…)

  • โน้ตเต็มเครื่อง ปนกันหมด แยกโฟลเดอร์ยังไงให้หาง่ายจริง

    โน้ตเต็มเครื่อง ปนกันหมด แยกโฟลเดอร์ยังไงให้หาง่ายจริง

    เปิดแอปโน้ตขึ้นมาวันจันทร์เช้า คุณอยากได้ไอเดียที่จดไว้ตอนประชุมเมื่อสัปดาห์ก่อน แต่เลื่อนหาเท่าไรก็ไม่เจอ เพราะในรายการมีทั้งลิสต์ซื้อของ รหัสไวไฟคาเฟ่ ร่างอีเมลถึงลูกค้า คำพูดเด็ดจากหนังสือที่อ่านค้างไว้ และเบอร์ช่างแอร์ปนกันหมด ผ่านไปสิบนาทีคุณยังไม่ได้เริ่มงานจริง ๆ สักที รู้สึกว่ามีข้อมูลเยอะแต่ใช้ประโยชน์ไม่คุ้มกับเวลาที่เสียไป

    ปัญหาของคนทำงานเมืองส่วนใหญ่ไม่ได้อยู่ที่ “จดน้อยเกินไป” แต่อยู่ที่ “จดแล้วไม่เคยกลับมาใช้” โน้ตกลายเป็นหลุมดำที่ยิ่งเก็บยิ่งหนัก เครื่องยิ่งเต็ม หัวยิ่งตึง วิธีแก้ที่ได้ผลไม่ใช่การซื้อแอปใหม่หรือจัดโฟลเดอร์สวย ๆ แต่คือการวางระบบแยกชั้นให้ชัด และกล้าลบของที่ไม่จำเป็นออกไปจริง ๆ

    (more…)